کد خبر: ۳۵۲۴۴
تاریخ انتشار: ۱۰ آبان ۱۳۹۶ - ۲۳:۱۸
دیر گاهی نیست که سینه های ستبر انسانیت و مالامال از عشق به انفال و طبیعت درکشور اسلامی ما و در ایران عزیز، آماج گلوله های بی صفتانی شده است که برای به دندان کشیدن گوشت حیوانی، خون انسانی مظلوم را به اتهام دفاع از طبیعت مظلوم و مغموم به هدر می دهند.
مسلم عراقیزیست بوم/مسلم عراقی*: دیر گاهی نیست که سینه های ستبر انسانیت و مالامال از عشق به انفال و طبیعت درکشور اسلامی ما و در ایران عزیز، آماج گلوله های بی صفتانی شده است که برای به دندان کشیدن گوشت حیوانی، خون انسانی مظلوم را به اتهام دفاع از طبیعت مظلوم و مغموم به هدر می دهند.

ایراد در کجاست؟
ضعف قوانین، عدم بکارگیری نیرو چه از نظر کمیت و در درجه مهمتر کیفیت و ضعف درون سازمانی محیط زیست که یکی از ارکان اساسی و متولی حفظ محیط زیست  در کشور محسوب می گردد را می توان از دلایل اساسی این ظلم و فهم عجیب از یک شکارکش در رویارویی با مامور دولت بنام محیطبان دانست.

این کشته ی اول نیست و مطمئنا آخر هم نخواهد بود.
این را بگذارید در کنار محیطبانهای عزیز دیگری که در رویارویی با شکارکشان مغلوب نیستند و در مبارزه و رویارویی با آنها طرف غالب پیروز صحنه درگیری هستند.

اما وقتی با شکایت شکار کش ها در دادگاه و در مقابل قانون و متولی دستگاه قضا قرار می گیرند همان روز و همان موقع روح و اتیان و علاقه آنها به محیط زیست با جملات تلخی چون: به خاطر چهار تا جک وجانور که نمیان آدم بکشن؟ روبرو می گردد و کشته می شود.

شما خوب می دانیدکه اینگونه قربانیان محیط زیست هم کم نیستند چه آنکه جسم آنها با شلیک یک‌گلوله به خاموشی می رود و چه آنکه با یک حرف و تصمیم نا عادلانه روح آنها و عشقشان به طبیعت کشته می شود.

البته فرق این است که جسم آن شهید در ملکوت اعلی به اعلی علیین می پیوندد و ماتم و فراق نبودنش ضایعی برای زن و فرزندانش هست و لا غیر!

اما آنکه روحش کشته می شود گوشش و چشمش به این تاراج و حراج محیط زیست شنوا و بینا ست و دم فرو می بندد و از ترس عاقبت خود به ناچار سر به چاه فرو می برد.

و این است که باید بگوییم در این هرج و مرج خود خواسته، حیات وحش و سر آخر،خود ما محکوم به نابودی هستیم و از این گویی گریزی نیست چون خود کرده را تدبیر نیست.
*کارشناس محیط زیست
منبع: زیست بوم
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین عناوین