کد خبر: ۳۵۲۲۷
تعداد نظرات: 1 نظر
تاریخ انتشار: ۰۷ آبان ۱۳۹۶ - ۰۹:۵۳
در راستای انتقال تجربیات مدت خدمتم به منظور کمک به حفظ محیط زیست کشور عزیزمان ایران مواردی چند به نظرم می رسد که خدمت تان معروض می دارم شاید کمک ناچیزی در حد وسع خود کرده باشم.
علی اکبر عامری فرزیست بوم/ علی اکبر عامری فر*

جناب آقای دکتر کلانتری
ریاست محترم سازمان حفاظت محیط زیست

در راستای انتقال تجربیات مدت خدمتم به منظور کمک به حفظ محیط زیست کشور عزیزمان ایران مواردی چند به نظرم می رسد که خدمت تان معروض می دارم شاید کمک ناچیزی در حد وسع خود کرده باشم. قبلا هم در خبرگزاری ایرنا در این خصوص مطالبی خطاب به حضرتعای نوشته ام.

1. جناب آقای دکتر از هنگامی سکانداری زورق شکسته سازمان محیط زیست را در دست گرفته اید همواره این جمله را از حضرتعالی می شنویم که باید توسعه پایدار صورت بگیرد و محیط زیست نباید در مقابل این نوع توسعه بایستد.

حرف کاملا علمی درست، دقیق و به روز است و هیچکس نمی تواند آنرا کند. اما اگر بدانید سواستفاده از لفظ توسعه پایدار طی سنوات گذشته چه بلایی بر سرمحیط زیست کشور عریزمان اورده دیگر هیچگاه نامی از آن به میان نخواهید آورد.

جناب آقای دکتر کلانتری! حدود نود درصد سطح کشورمان مناطق آزاد هستند و تنها ده درصد از این مناطق تحت مدیریت سازمان محیط زیست هستند که با خون دل کارشناسان و محیط بانان و کادر اداری و دیگر ادارات ذیربط، مراحل سخت ارتقا و حفاظت را گذرانده اند. این وسعت نسبتاً کمتر دست خورده از اکوسیستم های گذشته این دیار کهن را نگهداری و بازتاب می دهند. طرح های توسعه ای در مناطق ازاد تقریبا با کمترین مشکل از طرف محیط زیست پاسخ مثبت را می گیرند.

اگر نیاز به ارزیابی داشته باشند ملزم به انجام  ارزیابی می شوند در غیراینصورت با اخذ تعهد نامه امور رتق و فتق شده است. مشکل محیط زیست از پسا موافقت شروع می شود. بعد اخذ موافقت محیط زیست. اکثر این طرح ها، هم در مرحله ساخت هم در مرحله بهره برداری به هزار دلیل موجه و غیر موجه مفاد ارزیابی ها و تعهد نامه ها را انجام نمی دهند.

مثال در این خصوص تقریباً به تعداد طرح های موافقت شده است. حال محیط زیست اگر برسد و یا اراده ای در این خصوص وجود داشته باشد تا پایش را انجام بدهد باید تقریبا تمامی صاحبان این طرح ها  به مراجع قضایی معرفی شوند که نه محیط زیست توان آن را دارد و نه اجازه چنین تصمیمی داده می شود و فشار پشت فشار به مدیران و کارشناسان محیط زیست به بهانه های. بالا رفتن هزینه، ورشکستگی واحد، تبعات اجتماعی، بیکارشدن پرسنل واحد و ..... 

نتیجه این روش تاکنون، آلودگی طبیعت و منابع آبی و ضربه به اکوسیستم ها بوده است. لذا تا کنون محیط زیست تا آنجا که توانسته است تقریباً در مورد اکوسیتم های حساس  مناطق ازاد و کل ده درصد مناطق تحت مدیریت به حق مخالفت کند. به قول معروف سری که درد نمی کنه دستمال نمی بندند.

این روند تاریخی مخالفت ها منجربه اتهام تبدیل شدن محیط زیست به محیط ایست بود. لذا باعنایت به موارد ذکر شده جناب دکتر کلانتری در طرح های توسعه ای اینقدر دل به ارزیایی زیستمحیطی و اخذ تعهد نامه زیستمحیطی  خوش نکنید که قطعا جواب نمی دهد.

حتی در زمان حضرتعالی هم جواب نخواهد داد. چون این یک اراده فراسازمانی و جدی لازم دارد که در حال حاضر وجود ندارد. لذا اقای دکتر از اختیارات و قوانین موجود برای حفظ تتمه محیط زیست کشور استفاده کنید. بخصوص در خصوص آن ده درصد مناطق تحت مدیریت که نشانی از اکوسیستم های به یغما رفته را در خود نگهداری می کنند. 

در نود درصد باقی سطح کشور نه آبی مانده نه مرتعی و نه جنگلی و نه معدنی. وانگهی مناطق تحت مدیریت شاکی خصوصی ندارند و اراضی آن مجانی است چون متعلق به منابع طبیعی و محیط زیست بوده به همین خاطر هجمه به این مناطق زیاد شده است.

 اگر در مقابل آن بایستیم متهم می شویم به ضد توسعه دیگران متهم شدند. شما هم ناچاراً باید خود را برای این اتهام آماده کنید. گول شعارهای ارزیابی و تعهد نامه های زیستمحیطی حداقل در خصوص مناطق تحت مدیریت که تنها ده درصد وسعت پهناور ایران عزیز است را نخورید و صد البته اکوسیستم های حساس آبی مظلوم در مناطق حساس. 

2. جناب آقای دکتر کلانتری
 همیاران کارشناسان، تشکلهای زیستمحیطی و دیگر صاحب نظران محیط زیست  همه خوبند و دل در گرو حفظ محیط زیست دارند. به نوشته ها و گفته های آنها همواره به دید مثبت نگاه کنید مطمئن باشید برایند نظرات آنها در مجموع خطای کمتری دارد تا تنها متکی شدن به نظرات خود به تنهایی و تعدادی محدود. 

لذا به خاطر موفقیت جنابعالی در این پست حساس و سرنوشت ساز برای کشور تقاضامندم همه نطرات و آرای مختلف را محترم بشمارید و با سعه صدر قوه جاذبه را تقویت و قوه دافعه را حذف و در صورت ناچار بودن بسیار محدود کنید. این را هم بدانید حفظ پارک ملی گلستان و دیگر اکوسیستم های گران بهای دیگر این دیار هیچ کم از اکوسیتم های آبی ندارند. موفق باشید.

* کارشناس بازنشسته محیط زیست کردستان
منبع: زیست بوم
مطالب مرتبط
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی:۰
انتشار یافته: ۱
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۹:۳۴ - ۱۳۹۶/۰۸/۱۰
0
0
چو گوش هوش نباشد چه خاصیت، حسن مقال!

درود برشما لطفا ادامه بدهید ونقادانه وارد شود
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین عناوین