کد خبر: ۳۴۹۷۰
تعداد نظرات: 1 نظر
تاریخ انتشار: ۲۴ شهريور ۱۳۹۶ - ۲۱:۳۹
به بهانه ششمین جشنواره بین المللی فیلم سبز
در دنیای صنعتی و بدون احساس و مملو از سنگ و بتن و آهن، آواز گنجشکها را غنیمت شمریم. نامه ای به خدا را با صدای بلند بخوانیم. داستان یک مرد و یک خرس را دنبال کنیم و امیدوار باشیم که رویاهای سبزمان تعبیر شود. چریکه ی هورام را به یاد آوریم، پس طبیعت زیبای اورامان را پاس بداریم. طعم شیرین خیال را به طعم های زندگیمان بیفزاییم.
افشین جنتیزیست بوم/افشین جنتی*: سینما به عنوان هنرهفتم ازجریان سازترین ابزار دنیای بشریت است که از دریچه ی دوربین و به زبان تصاویر متحرک به جهان می نگرد و با استفاده از ذهن خلاق انسان و فناوری های نوین و پیشرفته، ناب ترین گل واژه های هستی را در قاپ تصویر به جهانیان می نمایاند.

از گذر زمان عبور می کنیم و فریم فریم خاطرات مان را در پای پرده ی جادویی سینما مرور می کنیم. فیلم های صامت، انیمیشن،سیاه و سفید، رنگی، سه بعدی و اکنون فیلم های دیجیتالی. سینما توگراف برادران لومیرنخستین تصاویر را بر پرده ی سینما به حرکت در آورد.

سپس ژرژملیس، باسترکیتون وچاپلین به این تصاویرمعنا و مفهوم بخشیدند. نبوغ سرشارچارلی چاپلین،خلاقیت هارولد لوید، ساده لوحی لورل، شلوغ بازی هاردی، وسترن های ناب جان فورد و سلطان دلهره و تعلیق سینما (هیچکاک). روسلینی،دسیکا،الیا کازان، کاپولا، زینمان، کوبریک، کوروساوا، تروفو، ملویل، فورمن و ... که صنعت سینما مدیون آنان است.

عصر جدید، جویندگان، سرگیجه، رم شهر بی دفاع، دزد دوچرخه، در بارانداز، پدرخوانده، مردی برای تمام فصول، 2001 ادیسه ی فضایی، هفت سامورایی،چهارصد ضربه،ارتش سایه ها،دایره ی سرخ، دیوانه از قفس پرید و... با بازی های درخشان و به یادماندنی جان وین، مارلون براندو، آل پاچینو، اورسن ولز، توشیرو میفونه، آلن دلون، لینوونتورا، جک نیکلسون و...هیچگاه از صفحه ی ذهن مان پاک نمی شوند. استارت تصاویر متحرک و سینما در ایران با فیلم صامت آبی و رابی آوانس اوگانیانس و فیلم ناطق دخترلراردشیر ایرانی زده شد.

سنت شکنی  کیمیایی، واقع گرایی مهرجویی، سادگی کیارستمی، حماسه و احساس بیضایی، فاخرگویی حاتمی و سینمای انسانی قبادی وفرهادی را درفیلم هایشان با پوست واستخوان احساس می کنیم . اضافه کنیم فیلم ها و بازی های بانوان ماندگار سینمای ایران. رخشان بنی اعتماد، پوران درخشنده، فاطمه معتمد آریا، مریلا زارعی و... وسزاست که یادی کنیم از فیلمساز فقید کرد، ییلماز گونی و فیلمهای فراموش نشدنی راه و رمه. 

جنگ نکنید. عشق بورزید، زیرا که در دنیا به اندازه ی کافی عشق و مهرورزی وجود ندارد. مدیترانه ای، راه های افتخار، توهم بزرگ، غلاف تمام فلزی، بچه های هیروشیما (حلبچه، سردشت، سوریه، عراق و .... )، آبادانی ها،باشو غریبه ی کوچک، از کرخه تا راین، بازی بزرگان و بسیاری فیلم های داستانی و مستند، دنیایی مملو از صلح و دوستی و به دور از هرگونه جنگ وخشونت و تبعیض را فریاد زده و روایت  می کنند. 

پس به افتخارشان کلاه از سر برداریم و برخیزیم. تاثیرگذاری و پر مخاطب بودن هنرسینما در بیان و نمایش دغدغه های محیط زیستی باعث آگاهی بخشی و جریان سازی فرهنگ حفاظت و صیانت از محیط زیست در جامعه شده و خواهد شد و جشنواره ی بین المللی فیلم سبز فرصت مناسب و مغتنمی است برای استفاده از این هنر ناب برای نمایش مخاطرات زیست محیطی جهان و کشور.

مستندهای زیبا و ماندگار رازبقا را به یاد داریم. بسیاری از هنرمندان و فیلم سازان با دستمایه قراردادن محیط زیست، طبیعت وحیات وحش به رسالت بزرگ خویش دراین زمینه عمل کرده و هشدارهای لازم را به زبان فیلم، عکس، نقاشی، گرافیک، تئاترو... به جهانیان ارائه می دهند.  

می گویند فقر و نداری تخریب محیط زیست را تشدید می کند. پس زنده باد زاپاتا، ببخشید زنده باد پول و رفاه. زباله را بر روی زمین نیندازیم تا نارنجی پوشی را برای جمع کردن آن خم نکنیم. زباله ها را در آب نریزیم، شاید ماهی سیاه کوچولو را خفه کند. شاید معده ی نهنگ خشمگین یا نهنگ عنبر را به زباله دانی تبدیل کند و یا شاید آرواره های کوسه را زخمی کند. دردامن طبیعت وجنگل آتش روشن نکنیم تا دستها و صورت های زیادی در هنگام خاموش کردن آن زخمی نشوند و نسوزند. تلاش کنیم برای جهانی عاری از مادرکشی و سگ کشی. پاییزان را دست نخورده و پاک بخواهیم. بکوشیم مسیرهای زندگی مان، مسیر سبز باشد. زمانی برای مستی اسبها را به خاطر آوریم، آن هنگام که لاک پشتها به پرواز درآمدند. رقص با گرگها را فراموش نکنیم.

در دنیای صنعتی و بدون احساس و مملو از سنگ و بتن و آهن، آواز گنجشکها را غنیمت شمریم. نامه ای به خدا را با صدای بلند بخوانیم. داستان یک مرد و یک خرس را دنبال کنیم و امیدوار باشیم که رویاهای سبزمان تعبیر شود. چریکه ی هورام را به یاد آوریم، پس طبیعت زیبای اورامان را پاس بداریم. طعم شیرین خیال را به طعم های زندگیمان بیفزاییم.

کودکانمان را به کارگاه حیوانات ببریم. گاو، خروس، مادیان و مارمولک را از خاطر نبریم. پرواز را از بالابان نگیریم. در پناه بلوط های زاگرس آرام گیریم و فرمانروایی زاگرس را نظاره کنیم. به یاد داشته باشیم که اسب حیوان نجیبی است. گل شبدر چه کم از لاله ی قرمز دارد. آب را گل نکنیم. نگذاریم بمیرد جنگل که جهان خواهد مرد و نخواهیم پلنگ از در خلقت برود بیرون. 

(آنتونی کوئین در فیلم پیرمرد و دریا می گوید: بهتره به چیزهایی که ندارم فکر نکنم. به جاش به چیزهایی که دارم فکر می کنم. من یه عالمه امید دارم. بهتره به امیدم فکر کنم.)
 
امید به فردایی بهتر و روشن تر، جهانی لبریز ازصلح ودوستی و مهربانی، دنیایی بدون جنگ و خشونت و تبعیض ونژادپرستی، محیط زیستی سالم تر، طبیعتی پاک تر، جامعه ای برابر و بدون فاصله ی طبقاتی و مردمانی شاد.

* کارشناس روابط عمومی اداره کل محیط زیست کردستان
منبع: زیست بوم
مطالب مرتبط
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی:۰
انتشار یافته: ۱
حیدر ویسی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۸:۴۶ - ۱۳۹۶/۰۶/۲۵
0
0
سلام . جناب جنتی خیلی زیبا بیان فرمودید واقعا لذت بردم از متن زیبا یتان .احسنت به قلم شیوا
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین عناوین