کد خبر: ۳۴۸۹۸
تاریخ انتشار: ۰۹ شهريور ۱۳۹۶ - ۰۰:۵۱
با ابلاغ سیاست‌های کلی نظام به روسای سه قوه توسط مقام معظم رهبری، یک حرکت هماهنگ به سوی حکمرانی مطلوب محیط زیستی در سپهر مدیریت کلان کشور شکل گرفته است و انتظار می‌رود «دولت» به عنوان نقطه عطف و مرکز اجرای این روند مهم و حیاتی، حرکتی شتابان داشته باشد.
اصغر محمدی فاضلزیست بوم/اصغر محمدی فاضل*: با ابلاغ سیاست‌های کلی نظام به روسای سه قوه توسط مقام معظم رهبری، یک حرکت هماهنگ به سوی حکمرانی مطلوب محیط زیستی در سپهر مدیریت کلان کشور شکل گرفته است و انتظار می‌رود «دولت» به عنوان نقطه عطف و مرکز اجرای این روند مهم و حیاتی، حرکتی شتابان داشته باشد.

مدیران با تجربه در هر بخشی این را خوب می‌دانند که حفاظت یا بازسازی به منابع لازم، افراد متخصص و فناوری درخور احتیاج دارد. حفاظت محیط‌زیست نیز همانند هر موضوع دیگری هزینه دارد، ولی بازسازی آن بسیار پرهزینه است، همان‌طور که بهداشت از درمان ارزان‌تر است.

به همین دلیل در شرایطی که از محیط‌زیست خود حفاظت نکردیم تا به معضلی مانند دریاچه ارومیه، تالاب هامون یا هوای تهران تبدیل شد، بدیهی است چند برابر سرمایه‌ای که برای حفاظت آن نیاز بود، باید صرف بازسازی و اصلاح کنیم. با وجود انتظارات بی‌شمار، ساختار نحیف سازمان متولی محیط‌زیست کشور با خرده اعتباراتی که حتی توشه و توان حفظ علائم حیاتی بازوهای اداری و اجرایی خود را نیز ندارد، بدون ظرفیت عملیاتی در پیشبرد این نقشه راه، مهم و البته دشوار است. 

اما نباید فراموش کرد که دولت در واقع یک تیم اجرایی است که توسط رئیس‌جمهور هماهنگ می‌شود. بدیهی است که نمی‌توان انتظار داشت‌ همه مدیران در این بدنه عریض و طویل در قبال یک موضوع خاص، یکسان فکر کنند. دغدغه امنیت آب، خاک، هوا، غذا و پایداری بستر حیات کشور ایجاب می‌کند تیم مجریه با انسجام و همسو، التزام برنامه ای، بودجه‌ای، گفتاری و کرداری به سیاست‌های کلی نظام داشته باشند.

منصفانه نیست انتظار داشته باشیم در شرایط موجودکشور، یک دولت بتواند تمام منویات فوق را اجرا و حتی برای دهه‌های بعد نیز نقش آفرینی کند، موج عظیم اجتماعی نهفته در ساختارهای مردم‌سالار، می‌تواند اجماع ملی برای پذیرش فهرست موضوعاتی را ایجاد کند که اغلب آنها جزو دغدغه‌های جامعه ایران نیز محسوب می‌شوند. 

با این نیروی نهفته و قابل اتکا، نباید دولت را فقط با چند مقام، کارمند و ساختمان فرض کنیم، بلکه توان اجتماعی می‌تواند یک موج هوشمندانه، علمی و صادقانه برای تحقق سیاست‌های کلان ملی توسط همه نهادهای کشور و البته دستیابی به آرزوی داشتن «دولت محیط زیستی» را هدایت کند. آرمانی که بسیار دوست‌داشتنی است، اما همچنان اغراق‌آمیز به نظر می‌رسد.

* کارشناس محیط زیست

مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین عناوین