کد خبر: ۳۴۵۶۰
تاریخ انتشار: ۰۷ تير ۱۳۹۶ - ۲۱:۱۵
گاردین گزارش می دهد:
یکی از تاثیرات مخرب تغییرات اقلیمی، تاثیر آن بر شاهراه های ارتباطی عرضه مواد غذایی در جهان است، که در صورت بروز مشکل و اختلال در آنها، تاثیرات مخرب جهانی به بار خواهد آورد.
منصوره محمدیزیست بوم/منصوره محمدی*: یکی از تاثیرات مخرب تغییرات اقلیمی، تاثیر آن بر شاهراه های ارتباطی عرضه مواد غذایی در جهان است، که در صورت بروز مشکل و اختلال در آنها، تاثیرات مخرب جهانی به بار خواهد آورد.

 به گزارش زیست بوم و به نقل از گاردین، چهارده گذرگاه بحرانی در جهان وجود داردکه با شیب رو به رشدی ، از جاده ها گرفته تا بنادر و خطوط حمل و نقل، در معرض خطر تغییرات اقلیمی هستند.

گزارش ها  حاکی از آن است در سراسر دنیا شاهراه های ارتباطی قرار دارد که به شدت در معرض تهدیدهایی در عرضه مواد غذایی به نقاط مختلف جهان قرار دارد. طبق این گزارش 14 مکان بحرانی شامل کانال سوئز، بنادر دریای سیاه و شبکه جاده ای برزیل وجود دارد که همه آنها به دلیل اختلالات مکرر در این اماکن ضربه پذیر هستند.

با تغییرات اقلیمی و تشدید حوادث آب و هوایی، تحلیلگران اتاق فکر خانه چاتهام هشدار می دهند، خطری از یک اختلال عمده آب و هوایی در حال رشد این شاهراه های ارتباطی را تهدید می کند، اما برای مقابله با این مشکل اقدامات کمی صورت گرفته است.

وقفه های موجود در تامین مواد غذایی در گذشته، باعث افزایش بیش از اندازه قیمت ها شده است که می تواند باعث درگیری های عمده ای در جهان شود. شاهراه های ارتباطی، مکان های تعریف شده ای هستند که از طریق آنها بخش عمده ای از تجارت جهانی و عبور و مرور مواد غذایی انجام می شود. بیش از نیمی از کل صادرات محصولات جهان از جمله گندم، برنج، ذرت و سویا، باید  از طریق شاهراه های داخلی، به تعداد اندکی از بنادر کلیدی در امریکا، برزیل و دریای سیاه فرستاده می شوند.تغییرات اقلیمی و تاثیر آن بر

بعلاوه، بیش از نیمی از محصولات و نیمی از کودهای مصرفی، از طریق حداقل یکی از این چاکراه های ارتباطی  دریایی شناسایی شده، حمل و نقل می شوند.
تجارت جهانی موادغذایی بستگی به این 14 شاهراه ارتباطی حیاتی دارد که به شدت در معرض افزایش اختلالات قرار دارند. 
 
لرا ولزی یکی از نویسندگان این گزارش اظهار داشت، صحبت ما درمورد سهم بزرگی از عرضه مواد غذایی در سطح جهان است که می تواند با بروز اختلالات، به مدت زمان قابل توجهی به تعویق افتد و یا به طور کلی متوقف شود. آنچه در این بین قابل توجه است، با تغییرات اقلیمی، شاهد بروز اختلال در این شاهراه های ارتباطی و شکست در عرضه تجارت غذایی هستیم که با گذر زمان به خطری جدی در عرصه جهانی تبدیل می شود.

این گزارش بیان می کند شاهرا ها هم اکنون در معرض اختلالاتی تکراری قرار دارند. برای مثال آبراهه های داخلی و خطوط راه آهن ایالات متحده که 30 درصد محصولات ذرت و سویا را حمل می کنند،  در سال 2012 به دلیل گرمای شدید و زلزله و پس از آن در سال 2016 به دلیل سیل با اختلالات گسترده ای روبرو شدند.

کانال پاناما تحت تاثیر خشکسالی قرار گرفته است، و کانال سوئز نیز به دلیل انباشت ماسه سنگ ها و تهدید به بمب گذاری بسته شده است. جاده های گل آلود برزیل اغلب به دلیل بارش های سنگین مسدود می شود، برای مثال چندی پیش و در همین سال 2017 جاده های برزیل با حضور بیش از 3000 هزار کامیون مسدود شده بود، در حالی که بندرهای حیاتی برزیل نیز به دلیل سیل و طوفان مسدود بودند. تنها شاهراهی که تاکنون نابود نشده است، تنگه جبل الطارق است که دریای مدیترانه را به اقیانوس اطلس متصل می کند.

این گزارش بیان می کند  منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا به دلیل بیشترین وابستگی به واردات مواد غذایی و محاصره شدن توسط تنگناهای دریایی، از همه مناطق در جهان بیشتر آسیب پذیر اند. همچنین این مناطق به شدت وابسته به واردات گندم از دریای سیاه هستند.
 
در سال 2010، موج گرمای شدید در روسیه، تاثیرات بدی بر روی محصولات کشاورزی از جمله غلات این کشور گذاشت که به دنبال آن دولت روسیه ممنوعیت صادرات بر محصولات را اعمال کرد. به دنبال این تصمیم قیمت غلات در سال 2011 افزایش یافت که عامل مهمی در درگیری های بهار عربی بود. ولزی بیان می کند هرچند موارد دیگری هم در این درگیری ها تاثیرگذار بوده است، اما اولین علت افزایش قیمت نان بوده است. 

براساس این گزارش خطرات ناشی از اختلال شاهراه های ارتباطی به دلیل گرمایش جهانی و افزایش روبه رشد تجارت مواد غذایی در حال افزایش است. این گزارش می گوید تغییرات اقلیمی، منجر به وقوع سیل، طوفان، خشکسالی و وقوع گرمای شدید می شود که مانع از فعالیت شاهراه ها و آسیب به زیرساخت های قدیمی می شود.

همچنین احتمال درگیری های مسلحانه را افزایش می دهد که در پی آن تنگه های ارتباطی خاموش می شوند. از جمله کشورهای دیگری که در معرض خطر این اختلالات قرار دارند می توان  کشورهای فقیرتر از جمله اتیوپی، کنیا، تانزانیا و سودان و کشورهای ثروتمندتر مانند ژاپن و کره جنوبی را نام برد.

چین نیز یکی از واردکنندگان عمده مواد غذایی است که تمهیداتی را در جهت کاهش وابستگی به واردات از طریق این شاهراه های ارتباطی در نظر گرفته است.  برای مثال راه های ارتباطی اش را متنوع کرده و برای کاهش وابستگی به کانال پاناما،  خطوط راه آهن را در سراسر آمریکای جنوبی راه اندازی کرده است.

این گزارش توصیه می کند تا همکاری های جهانی برای کاهش بحران عرضه مواد غذایی در سراسر جهان افزایش یابد و زیرساخت های حیاتی بهبود یابند. ولزلی بیان کرد، تنگه هرمز که ایران تهدید به بستن این تنگه کرده است، یک نمونه واقعا جالب در این مورد است که ذخایر انرژی فراوانی در آن قرار دارد و بخش مواد غذایی نیز در جهان باید همین شیوه را انجام دهد. کشورهای که به تنگه هرمز برای صادرات نفت خود نیاز دارند، به همان اندازه برای عرضه مواد غذایی خود نیز به آن وابسته اند.
* کارشناس محیط زیست و مترجم
منبع: زیست بوم
مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین عناوین