کد خبر: ۳۴۳۶۱
تعداد نظرات: 2 نظر
تاریخ انتشار: ۲۱ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۲۳:۵۴
گفت و گوهای متفاوت زیست بوم با فعالان محیط زیست:
همه میدونیم الان حساسیت مردم نسبت به حیوانات بیشتر شده. مردم به حقوق حیوانات آگاهن و شناخت پیدا کردن. اما در عرصه عمل باید قانون داشته باشیم که نداریم. در این دولت امیدوار بودیم به قانون برسیم که نشد و امیدواریم در آینده با همکاری دولت و مجلس محقق بشه و یک بحث فانتزی نباشه و گامی باشه در جهت احیای حقوق زیستمندان.
منصوه محمدیزیست بوم/منصوره محمدی- مدیران و کارشناسان محیط زیست را معمولاً با گفتگوهای جدی می شناسیم. یا در حال ارائه گزارش عملکرد هستند یا در حال دفاع در مقابل اعتراض های رسانه ها و مردم.

اما در تحریریه زیست بوم  تصمیم گرفتیم گفتگوهای متفاوتی با برخی مدیران، کارشناسان و فعالان محیط زیست انجام دهیم.

گفت و گوی ششم تحریریه زیست بوم را با سپهر سلیمی از فعالان محیط زیستی برتر استان اصفهان می توانید اینجا بخوانید:

سپهر سلیمی فعال محیط زیست اهل اصفهان است که بیشتر فعالیت های خود را صرف حمایت از حقوق حیوانات کرده است. او در حال حاضر داوطلب صندوق جهانی محیط زیست و صلح سبز هندوستان است.

از شما به عنوان مبتکر موج سبز وبلاگ نویسی ایران یااد می کنند، یعنی زمانی که فضای مجازی مد نبود، شما نه تن او عضو داوطلب صندوق جهانی محیط زبست وصلح سبر هندوستان بوده است و در حال حاضر در انجمن محیط زیستی زمین برای همه فعالیت دارد.ها وبلاگ نویس بودید، بلکه وبلاگ نویس محیط زیستی هم بودید، اما چرا حالا که انقدر فضای مجازی پر رونقه، وبلاگ شما کم رنگ شده؟
بخشی به خاطر مشغله کاری هست، اما به این معنی نیست که بخوام وبلاگ نویسی رو تعطیل کنم، اون زمان فضای وبلاگ نویسی قوی بود، تولید محتوا داشتیم، مطالب هدفمند بود. اوج وبلاگ نویسی در سالهای 84 و 85 بود که فضا خیلی خوب بود. مطالب دسته اول و تحلیلی بودن، الان مطلب خاصی در فضای مجازی تولید نمیشه و تولید محتوا کم شده. اون موقع مخاطبان هم محدود بودن، تخصصی کار می کردن. الان مطلب می گذارید، هزاران نفر در گروههای مختلف بحث می کنن درباره مساله و به حاشیه کشیده میشه بحث اصلی. کامنت گیری وبلاگ ها اون موقع خیلی پربازده بود، بحث های خوب و مفیدی شکل میگرفت که خوراک اصلی روزنامه ها بود. الان مشغله کاری خودم و شبکه های اجتماعی متعدد آدم رو کم انگیزه میکنه، اما دوست دارم که برگردم و سروسامان بدم.
سپهر سلیمی
شما با برگزاری جشنواره موسیقی سبز به دلیل هزینه های بالا مخالفید، حالا اگر اولویت اصفهان مسائل محیط زیست دیگه مثل زاینده رود و گاوخونی و آلودگی نبود، باز هم مخالفت میکردید؟
بحث اصفهان نیست، بحث کشور هست. هزینه از اصفهان میاد. گفتن هزینه رو بخش خصوصی به همراه شهرداری اصفهان تقبل کرده. شهری که رودخانه خشک داره ( البته الان دو سه ماهی هست که آب رو باز کردن، اما تصور ما این هست که بخاطر انتخاباته)، اولویت های محیط زیستی مهمتر هست، این کار آدرس غلط میده به شهروندان. از طرفی بله؛ اولویت های محیط زیستی هست، تامین آب و علوفه در اصفهان شدیدا مشکل دارد. در بحث حیات وحش هم همینطور. اگر شهرداری قرار است این هزینه رو برعهده بگیره، ما هنوز خانه محیط ز یست در اصفهان نداریم، اگر واقعا حامی هست، به جای یک حرکت نمایشی، یک حرکت حساب شده انجام میداد.

رشته تحصیلی تون چی هست و چی شد که فعال محیط زیستی شدید؟
فوق دیپلم دامپزشکی دارم، از همون زمان علاقه مند بودم به حیوانات، لیسانس کشاورزی و ارشد MBA. علاقم باعث شد به NGO حمایت از حیوانات اصفهان وارد شدم و کم کم فعالیت هام گسترش پیدا کرد.
 
اولویتتون حمایت از کدوم گونه حیوانی هست؟
هیچ فرقی نمیکنه. عملا در سطح کلان گونه گرایی نداریم، اولویت بندی هم میشه انجام داد، گونه هایی که در حال انقراض هستن، بومی ایران هستن میشه در اولویت باشه.
سپهر سلیمی
با این توضیحاتی که دادید، فکر میکنم حمایت از یوزپلنگ ایرانی هم خیلی مورد تاییدتون نباشه، با توجه به اینکه یوزپلنگ فقط به تعداد خیلی معدود وجود داره و میشه حتی منقرض شده هم تصورش کرد
نظر شخص من اینه که در زمینه طرح یوز ایرانی، بیشتر کار تبلیغاتی میشه، انقدر که تلبلیغات انجام میشه، برای حفاظتش کاری از پیش نمیره، هنوز یک متر هم حصارکشی در زیستگاه یوز نداریم، یا تونل زیرزمینی که وقتی حیوان از جاده عبور میکنه در اثر تصادف از بین نره. انقدر که شعار میدیم، هنوز کار عملی انجام ندادیم. تکلیف خودمون رو مشخص کنیم. منقرض شده یا نشده؟ باید از تجربه یوزپلنگ برای حفاظت از پلنگ استفاده کنیم.  زمانی پلندا در معرض انقراض بود و خبر افزایش چندین برابری پاندا در چین انتشار یافت، اونها چه تجربه ای دارن و ما چه تجربه ای بدست آوردیم، از تجارب ملی و بین المللی استفاده کنیم، ما متاسفانه اسیر تبلیغات هستیم.

میگن در هر 60 ثانیه یک گونه منقرض میشه، خوب اینجوری میشه با یه حساب سرانگشتی، انقراض گونه های جهان رو پیش بینی کرد!
بله، تخریب محیط زیست و از بین رفتن زیستگاه و منابع آلی و توسعه ناپایدار همچنان ادامه دارد، در سطح جهان، کلا سیاستمداران در مرحله عمل میلنگن و همچنان دنیا منافع اقتصادی و صنعتی رو به محیط زیست ترجیح میده و اسیر اقتصاد و پول بیشتر هستن.
امیدوارم انتخابات به سود محیط زیست تمام شود
اصفهان پرچمدار طرح سه شنبه های بدون خودرو در ایران هست، اما بعضی از سمن های اصفهان از این حرکت ناراضی هستن و گفتن احیای زاینده رود مهمتر از این حرکات نمایشی و تبلیغاتیه، چرا ما همش ناراضی هستیم و دنبال یک کار بهتریم؟
 سوای زاینده رود، خودم فکر میکنم کاری کاملا پوپولیستی است، خروجی این کار چه بوده؟ روزهایی هست، آلودگی هوا زیاد بوده، اصلا نمیشد دوچرخه بیاریم، این کار شده ابزاری برای مدیرانی که کار نمیکنن، اما عکس و فیلم میگیرن برای تبلیغات خودشون با طرح سه شنبه های بدون خودرو. تبلیغات این طرح واقعی نیست. ابعاد فعالیت های محیط زیستی باید خیلی بزرگتر باشه، با این طرح ها میخوان همه چی رو ماست مالی کنن. اول گفتن این طرح ایرانیه، که درست نبود، سابقه یک روز در هفته با دوچرخه جهانی است. طرح کپی برداری شده از طرح مشابهی در هندوستان هست.

 اتفاقا مشابه این طرح دوشنبه های بدون گوشت، شنبه های بدون پلاستیک و امثالهم در ایران زیاده
 بله. سازمان ملل در سال 2012 اعلام کرد برای حفط زمین، 2 روز در هفته گوشت استفاده کنید، گوشتخوارترین آدم، 2 روز در هفته گوشت نمیخوره، و ما خودمون در حالت عادی 4 روز در هفته گوشت نمیخوریم. خوب حالا این طرح میاد و میگه یک روز در هفته گوشت نخورید! حس کاذب حامی محیط زیست به مردم دست میده. اینها مسخره بازی است. درست نیست NGO ها آلوده این ماجرا بشن. کسی که خیلی سررشته نداره، بگیم یک روز مثلا کمتر از خودروی شخصی استفاده کن خوبه، اما اینکه NGO ها و خانم ابتکار و معاونانش مانور بدن اصلا درست نیست. اگر NGO ها این کارها رو بکنن، کی جلوی کارخونه ها بایسته؟ کی جلوی خشک شدن تالابها رو بگیره؟ NGO باید کارهای بزرگتر انجام بدن. 
 
فضا انتخاباتیه، سوال انتخاباتی هم بپرسم، چرا همه تو انتخابات شوراها ثبت نام کردن؟ یه جوریه که انقدر تعداد کاندیدها زیاده، یه نظرم ممکنه هیچ کس، حد نصاب آرا رو نیاره. چرا همه کاندید میشن؟!
چون فکر میکنن میتونن کاندید بشن! کلا در انتخابات ایران همه بدون هیچ ایده و برنامه ای شرکت میکنن، یا شاید فکر میکنن یه مدرکی دارن، می تونن کاندید هم بشن، معضل مدرک گرایی که به همه این اعتماد رو میده میتونن کاندید هم بشن. یه بخشی هم شاید بخاطر بیکاری هست.

خودتون اگر نماینده شورای شهر بشید اولویت هاتون چی هست؟ برنامه ای دارید؟
با توجه به اینکه شخصا فعالیتم محیط زیستی بود، تمرکزم رو بخش محیط زیست خواهد بود. NGO ها رو با شوراها و شهرداری درگیر میکنم. از کارهای کوچک، آموزش های مردمی، تا پروژه های بزرگ محیط زیست رو با همکاری NGO ها و شوراها و شهرداری پیش میبرم. متاسفانه به NGO ها اعتماد نشده، بهشون فضا نمیدن، هنوز نگاه امنیتی روی اونها هست. بعد از اون مسائل شهری و ترافیک شهری، بحث فضای سبز رو سروسامان میدم. مثلا در اصفهان از سفره های زیرزمینی برای آبیاری چمنها استفاده میکنن، که با وجود بحران آب اصلا کار درستی نیست.

 یک کتاب محیط زیستی معرفی می کنید؟
چو دخلت نیست، خرج آهسته تر کن، نوشته دکترطراوتی


چون اصفهانی هستید این کتاب رو عنوان کردید؟
نه. اصل کتاب راجع به اینه که منابع زمین محدوده، بهتره با فکر و برنامه خرج کنیم.

وضعیت حقوقی حیوانات در ایران رو چطور ارزیابی می کنید؟
همه میدونیم الان حساسیت مردم  نسبت به حیوانات بیشتر شده. مردم به حقوق حیوانات آگاهن و شناخت پیدا کردن. اما در عرصه عمل باید قانون داشته باشیم که نداریم. در این دولت امیدوار بودیم به قانون برسیم که نشد و امیدواریم  در آینده با همکاری دولت و مجلس محقق بشه و یک بحث فانتزی نباشه و گامی باشه در جهت احیای حقوق زیستمندان.

فعال ترین بانوی محیط زیستی اصفهان؟
خانم خوشه عظیم پور، از انجمن زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست

آخرین کتابی که خوندید؟
سفرنامه شاردن. یک جهانگرد فرانسوی که به ایران و اصفهان آمد و خاطرات سفرش رو نوشته.

شده از حیوانی بترسید؟
گاهی وقتها بله، شاید از سگ یا گرازی که حمله ور میشه به سمت آدم، یا کروکودیل که البته حمله تهاجمی این حیوانات هم بخاطر اینه که ما به قلمرو اونها تجاوز کردیم و احساس خطر کردن.

تو کار رسانه ای محیط زیست چی کمه؟ باید به سمت چه برنامه هایی بریم؟
سوالی که خودم بهش فکر میکنم. ما اولین خبرگزاری محیط زیست(زیستا) رو راه انداختیم که 7، 8 ماه کار کرد. الان فضا عوض شده. با وجود شبکه های مجازی مردم زیر بمباران اخبار محیط زیستی هستن. قبلا عکس یک مرغ مرده منتشر میشد، موجی راه می افتاد، مردم مشارکت می کردن، واکنش نشون میدادن. ولی الان نه، مردم واکنشی نشون نمیدن. یه بخشی به خاطر خود رسانه است که حمایت عمومی رو کاهش داد. بعلاوه گرفتاری های اقتصادی مردم در این چندساله که فکر حمایت های محیط زیستی رو کمرنگ تر میکنه. قطعا با این شبکه های اجتماعی نمیشه جلوی بمباران خبری رو گرفت، نباید بگذاریم، مشکلات محیط زیستی ساده گرفته بشه، ولی باید فکری بشه تا مردم بی تفاوت نباشن، مثلا وقتی از ریزگردهای خوزستان صحبت میکنیم، موج مشارکت مردمی و پیگیری های مردم رو داشته باشیم، نه دست به دست کردن اخبار.

و حرف آخر؟
امیدوارم انتخابات آتی ایران به نفع محیط زیست ایران تمام بشه. مدیرانی که اعتقاد به محیط زیست دارن وارد عرصه بشن و بدونن اگر محیط زیستی نباشه، ایرانی نیست. اگر خشکسالی های ایران ادامه پیدا کنه، نیمی از مردم مرکزی ایران باید کوچ کنن. امیدوارم موضوع محیط زیست ایران رو جدی بگیرن.

سپاس از اینکه وقتتون رو در اختیار تحریریه زیست بوم گذاشتید و به سوالات با دقت جواب دادید.
منبع: زیست بوم
مطالب مرتبط
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی:۰
انتشار یافته: ۲
پژمان
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۲:۵۸ - ۱۳۹۶/۰۲/۲۲
0
1
رای ما سید مصطفی هاشمی طبا
بهار
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۴۳ - ۱۳۹۶/۰۲/۲۸
0
1
آقای مهندس سپهر سلیمی از دوستان سالیان متمادی و همراه در فعالیت های زیست محیطی ایران هستند.نکات بیان شده از روی آگاهی و تجربه ایشان در طی سالها فعالیت بی دریغ شان است که لازم است مورد توجه مسئولان و دست اندرکاران حوزه محیط زیست قرار گیرد.
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین عناوین