کد خبر: ۳۴۳۰۹
تاریخ انتشار: ۱۰ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۳:۳۷
ریگان گرچه بر سر راه ترانزیت بم- چابهار قرار دارد ولی این طوفان های ریگ ها نه از قدمت و فرهنگ بم اثری برای آنها بر جای گذاشته و نه از رونق کسب و کار چابهار بازاری.
زیست بوم/ثریا شفیعی*: ریگان یکی از شهرستانهای استان کرمان در جنوب شرق ایران است  که در فاصله حدودا 270کیلومتری جنوب شرقی کرمان واقع شده است. از بم که به سمت شرق حرکت کنید به جاده ای می رسید که در دو طرف تا چشم کار می کند خاک وشن دیده می شود و درختانی جسته و گریخته از کهور یا کمتر گز. این جاده جاده ترانزیت چابهار است که اگر خوش شانس باشی وگرفتار طوفان شن نشوید می توانید به ریگان برسید.

ریگان شهری سراپا خاک آلود است از تابلو ها تا ماشین ها و مغازه ها و خانه ها. انگار مردم این دیار با این میهمان ناخوانده هم نشین و دوست شده اند. طوری درباره آن صحبت می کنند که انگار نه انگار با سلامتی آنها در ارتباط و دشمن جان است.

این ریگ ها در منطقه بزرگترین و بلندترین تپه های شنی کشور را بوجود آورده که در حال ثبت جهانی است. تپه هایی به ارتفاع 75 متر و عرض 5کیلومتر و یا بیشتر که هر ساله مسابقات موتور سواری و سافاری در این مکان برگزار می شود.

علاوه بر این ها شن های این منطقه خاصیت درمانی نیز دارد و مردم برای درمان دردهای خود ساعاتی را در زیر این شنها به استراحت می پردازند.
ریگان اسیر در چنگال ریگزار
ریگان طبق روایت کتب تاریخی از جمله مجم البدان شهری باستانی و پر رونق در مسیر جاده ابریشم بوده که تا قرن 8 هجری بزرگترین مرکز تجاری جنوب شرق کشور محسوب می شد و تاریخ آن همزاد با شهر بم  بوده که این دو شهر مکمل یکدیگر بوده اند.

این شهر دارای جنگل های انبوه بوده که میرزا فرمانفرما حاکم کرمان در سفر نامه کرمان بلوچستان منزل دهم ریگان را جنگلی با صفا و با قاعده ای مثل کلاردشت و حتی بهتر از آن توصیف می کند که به دلیل خشکسالی  و آب وهوای گرم و نیمه خشک جنگل انبوه دچار آسیب جدی شده ولی درختان منحصر بفرد کهور ایرانی مقاومت نموده اند و تنها این گونه باقی مانده که تمام تلاش خود را می کند تا با طوفان های سهمگین منطقه مقابله کند تا امیدی باشد در دل این خاک خشک.

منطقه ریگان 480 هزار هکتار بیابان دارد که 320 هزارهکتار آن کانون بحران به جهت تشکیل ریز گرد و160 هزار هکتار تحت فرسایش بادی قرار دارد. 

فرسایشی که در اکثر ایام سال خانه ها باغات نخلستان ها وجاده های شهرستان را تهدید و در معرض نابودی قرار می دهد. این منطقه به لحاظ در آمدی دارای مردمی با در آمد کم است که مردم از بیشتر امکانات رفاهی مخصوصا در بخش های روستایی و عشایری محروم هستند.

در سالهای اخیر به همت خیرین مدارس و برخی امکانات فراهم شده و ای کاش با توجه به جاذبه تپه های شنی برنامه وسرمایه ای جهت جذب اکوتوریستم در این مکان ایجاد می شد تا هم رونقی باشد برای مردم منطقه و هم استفاده ای باشد از جاذبه ایجاد شده.
ریگان اسیر در چنگال ریگزار
 فقر و محیط زیست رابطه تنگاتنگی با هم دارند که اگر مردم این منطقه وروستا های آن به لحاظ مالی تامین تر بودند و عشایر از جهت تامین سوخت نگرانی نداشتند آن هنگام دغدغه هایشان می توانست قطع درختان، کمبود آب، خشکسالی باشد و به راحتی تبر بر تنه هیچ درختی نمی زدند که گویی تبر بر زندگی و زیست خود می زنند.

به طور خلاصه عوامل انسانی و طبیعی از جمله:                                                                
 1-نبود مدیریت منابع آبی 2-محرومیت و نبود امکانات لازم  3- قطع بی رویه درختان کهور جهت تامین سوخت 4- بی توجهی  به لزوم وجود درختان در منطقه 5-  گرما ی هوا  باعث شده تاچند سالی با پدیده ریز گرد در این منطقه مواجه باشیم  و اگر به این روال پیش رود مردمی که در آمدشان از کشاورزی و نخلستانهای خرما است مجبورند برای تامین معاش خود به شهرهای اطراف مهاجرت کنند.

ریگان گرچه بر سر راه ترانزیت بم- چابهار قرار دارد ولی این طوفان های ریگ ها نه از قدمت و فرهنگ بم اثری برای آنها بر جای گذاشته و نه از رونق کسب و کار چابهار بازاری.

به امید روزی که ریگ ها از ریگان محو شود و بردباری درختان کهور ثمر دهد.

* کارشناس محیط زیست
منبع: زیست بوم
برچسب ها: ریگان ، ریگزار ، کرمان ، بم
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین عناوین