کد خبر: ۳۳۵۳۳
تاریخ انتشار: ۱۲ دی ۱۳۹۵ - ۰۹:۱۱
متاسفانه در سال‌های گذشته با زیر پا گذاشتن شاخص‌های حقوق حیوانات، برای کنترل جمعیت سگ‌های بی پناه اقدام به کشتار آنها به بدترین روش‌های ممکن می‌شد.
حمیدرضا محرابیانزیست بوم/حمیدرضا محرابیان*: حيوانات همچون ما انسان‌ها مسافران این کره خاکی و دارای احساساتی چون غم، ترس و درد هستند که در تمام مخلوقات خداوند وجود دارد و ما انسان‌ها به عنوان اشرف مخلوقات نسبت به تمام موجودات عهده دار وظایفی هستیم. مسائل و مشکلاتی که امروزه در جهان با آن روبه‌رو هستیم محدود به انسان‌ها نمی‌شود، بلکه محیط‌زیست و حیوانات را هم در بر می‌گیرد و رسیدگی به این موارد نیز باید در کنار تمام معضلات و دغدغه‌های زندگی شخصی و اجتماعی افراد قرار داده شود.

 بنابراین من هم علاوه بر علاقه مندی به این مساله، وظیفه انسانی خود دانستم تا در کنار دیگر حامیان حیوانات بتوانم قدم کوچکی در رسیدن این مظلومان به حقوقشان بردارم. در سال‌های گذشته به کارهایی مثل غذا رسانی به حیوانات در داخل و خارج از شهر به فعالیت مشغول بودم تا اینکه با پناهگاه حیات اراک آشنا شدم و توانستم در کنار حامیانی دلسوز و مهربان به صورت هدفمندتری به فعالیت در این زمینه ادامه دهم.

روایتی از یک پناهگاه
متاسفانه در سال‌های گذشته با زیر پا گذاشتن شاخص‌های حقوق حیوانات، برای کنترل جمعیت سگ‌های بی پناه اقدام به کشتار آنها به بدترین روش‌های ممکن می‌شد. روش‌هایی مانند خفگی در اتاق گاز به این صورت که سگ‌های بی پناه، جمع آوری شده و در داخل اتاقی انباشته می‌شدند و با انتقال دود اگزوز کامیون به داخل این اتاقک موجبات مرگ این حیوانات بی زبان را فراهم می‌کردند یا به وسیله گشت‌های کشتار حیوانات در نیمه‌های شب با شلیک به این مخلوقات با وفا روح از تن مخلوقات خداوند جدا می‌شد؛ روش‌هایی که باعث به درد آمدن هر قلب بیداری می‌شود ولی در نهایت هیچ یک از این روش‌ها باعث رسیدن به هدف مورد نظر یعنی کنترل جمعیت سگ‌های بی سرپرست نشد، تا اینکه در سال ۱۳۹۳ با همت جمعی از حامیان حیوانات، پناهگاه حیات به کمک شهرداری اراک به عنوان اولین مرکز زنده‌گیری و جمع‌آوری، واکسیناسون و عقیم سازی در استان مرکزی تاسیس شد تا با همدلی دوستداران حیوانات سرپناهی امن برای این مخلوقات وفادار خداوند بوده و از کشتار آنها جلوگیری شود، پناهگاهی که نوید بخش حیات است، مکانی که هر انسانی با ورود به آنجا نور امید، آرامش و احساس امنیت را در چشمان تک تک مهمانان این خانه به وضوح خواهد دید. 

حیواناتی که بدون هیچ گناهی محکوم به مرگ بودند؛ حیواناتی که شب‌ها در لحظه ای که برای رهایی از مرگ خود و فرزندانشان به دنبال تکه نانی بودند، با ماموران کشتار روبه‌رو می‌شدند و چشم فرزندانشان آن‌قدر به راه بازگشت مادر می‌ماند تا در اوج گرسنگی و مظلومیت جان دهند. این پناهگاه، مکانی است که با همت مردان و زنانی فداکار که زمان و دارایی خود را وقف حمایت از این مظلومان می‌کنند و بی هیچ منتی به کار خود ادامه می‌دهند و روز به روز به درستی هدف خود بیشتر ایمان می‌آورند، اداره می‌شود. 

انسان‌هایی که مزد آنها چیزی فراتر از مادیات است؛ مزد آنها چیزی نیست جز نگاهی از سر رضایت و امنیت یک حیوان رها شده از بند مرگ، حیوانی که با آرامش در کنار فرزندانش آرمیده است؛ آرامش و آسودگی حیوانی رها شده از بند دردهایی که ما انسان‌ها با بی مهری بر وجودشان قرار داده ایم.

روش جمع‌آوری حیوانات بی‌پناه
سگ‌های بی پناه و بدون صاحب به وسیله گروه‌های زنده گیری پناهگاه و اداره پسماند شهرداری که دوره‌های آموزشی مربوطه را گذرانده اند، جمع آوری شده و به پناهگاه برای انجام درمان‌های لازم منتقل می‌شوند. این همیاران عزیز که در تمام مدت شبانه روز با شنیدن خبر آسیب حیوانی با سرعت خود را به محل می‌رسانند، حیوان را برای مداوا و رسیدگی‌های مورد نیاز به دامپزشکی و سپس پناهگاه منتقل می‌کنند.

تلاش حامیان حیوانات نتیجه بخش بوده
متاسفانه در کشور ما آن گونه که شایسته است حقوق حیوانات رعایت نمی‌شود و دائم شاهد بی مهری انسان‌ها نسبت به این مظلومان هستیم. همه ما بارها با این صحنه در سطح شهر روبه‌رو شدیم که حیوانی مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد یا سگی توسط شخص یا اشخاصی با بی مهری مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرد، صحنه‌هایی که در قرن ۲۱ نشان دهنده عدم رشد فرهنگی افراد اندکی در یک جامعه در زمینه برخورد با حیوانات را در ذهن تداعی می‌کند اما به لطف الهی در سال‌های اخیر شاهد این مساله هستیم که اکثر مردم کشورمان پی به این مساله برده اند که حیوانات نیز مانند ما انسان‌ها از حس زندگی برخوردارند و شاهد این هستیم که خیلی از افراد جامعه در حد توانشان در تلاشند تا بتوانند مرهمی بر درد این حیوانات باشند و دلیل اصلی این تغییرات فرهنگسازی‌های به عمل آمده طی سال‌های اخیر توسط حامیان حیوانات است که توانسته اند صدای این مظلومان شوند و دردهای نهفته در وجود این بی زبانان را به گوش انسان‌ها برسانند. امید بر آن است که با تصویب قانون علیه حیوان‌آزاری، قدمی مثبت و بزرگ در راستای حمایت از حیوانات برداشته شود تا دیگر شاهد صحنه‌های دلخراش حیوان‌آزاری در کشور عزیزمان نباشیم.

چگونه به جمع حامیان بپیوندیم
بنده به عنوان کوچک‌ترین عضو خانواده بزرگ حامیان حیوانات از مردم عزیز کشورم خواهش می‌کنم که ساده از کنار این حیوانات عبور نکنند، شاید ته مانده غذای ما بتواند جان حیوانی را نجات دهد. بیاییم از هم اکنون ته‌مانده غذایمان را از زباله‌های دیگر تفکیک کرده و با قرار دادن آن در محل مناسب برای تغذیه حیوانات، به آنها زندگی ببخشیم. بیایید حس امنیت و عشق را به حیوانات هدیه دهیم. گاهی اوقات فاصله بین مرگ و زندگی یک حیوان، من و شما هستیم. به حیوانات آسیب دیده سرپناه موقت بدهیم، به عنوان دوست دائمی انتخابشان کنیم. 

حیوانات به کمک ما احتیاج دارند. بر هر اعتقادی که باشیم مهربانی همان است که خدایمان از ما خواسته است. خوشبختانه چندی است که شبکه‌های اجتماعی و مجازی کار حامیان حقوق حیوانات را راحت‌تر کرده‌اند و افراد می‌توانند از مسیر این شبکه‌ها به کارهای مورد علاقه خود در مورد حیوانات بپردازند یا به جمع حامیان بپیوندند. از آنجا که من اهل اراک هستم، راه‌هایی را در رابطه با این شهر برای کسانی که علاقه‌مند به این کار هستند، معرفی می‌کنم. 

در مورد سایر شهرها نیز چنین امکان‌هایی برای پیوستن به حامی‌ها وجود دارد که پیدا کردن آنها با کمی وقت و حوصله میسر می‌شود. علاقه‌مندان برای آشنایی بیشتر با فعالیت‌های پناهگاه حیات اراک می‌توانند از سایت پناهگاه حیات اراک به نشانی arakshelter.ir یا کانال تلگرامی panahgahhayat@ و اینستاگرام panahgah_arak فعالیت‌های پناهگاه و حامیان حیوانات را مشاهده و در صورت تمایل به فعالیت در این زمینه بپردازند.

* حامی حقوق حیوانات
مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین عناوین