کد خبر: ۲۷۱۳۸
تاریخ انتشار: ۰۷ اسفند ۱۳۹۳ - ۰۰:۰۸
زندگی سیاه گوش های کانادایی به شدت به خرگوش های برفی بستگی دارد و وقتی تعداد این خرگوش ها کم شود تعداد سیاه گوش ها نیز کاهش می یابد.
زیست بوم: دیدن این عکس ممکن است شما را عاشق سیاه گوش ها کند. سیاهگوش ها پاهایی قوی، بزرگ و ظاهری نیرومند دارند. پنجه ها پهن بوده و دارای بافت هایی توسعه یافته در بین انگشتان هستند. در زمستان بخشهای زیرین پنجه ها با موهای بلند، انبوه و زبر پوشیده می شود. ظاهرأ این مشخصات سازگاری هایی برای جابجایی در برف عمیق است. برای سیاهگوش، «فشار وزن روی سطح پا»، از ٣۴ تا ۶٠ گرم در هر سانتی متر مربع متفاوت است که به معنای آن است که پنجه های سیاه گوش بر روی برف، توانایی حمل سه برابر وزنی که پنجه های یک گربۀ وحشی می تواند در همان شرایط تحمل کند را دارد. نداشتن پوشش مو در کف پا برای زمستان، سیاهگوش های هیمالیا را از دیگر انواع مشخص می سازد.

تا حالا سیاه گوش کانادایی دیده بودید؟ + عکس

دم در سیاهگوش کوتاه بوده و حدود یک ششم طول سر وبدن است و موهای ضخیمی داشته و انتهای سیاه آن بریده به نظر می رسد. گوش های بزرگ، در قاعده پهن و در انتها نوک تیز بوده که با دسته ای از موهای سیاه سیخ شده به طول ۴ تا ٧ سانتی متر آراسته می شود.پشت گوشها لکۀ مرکزی خاکستری- نقره ای دارد.موهای بلند خاکستری و سفید، پایین گونه را پوشانده که به سمت پایین آویزان بوده و شکل یک طوق را ایجاد می کند که در زمستان تقریبأ شبیه یال است.جمجمه پهن، نسبتأ کوتاه و بزرگ با کمان های زیگوماتیک عریض که به چهره ظاهر پهنی میدهد.

سیاهگوش با پوشش بلند، ضخیم و نرمی که در قسمت پشت انبوه تر است در برابر سرما مقاوم است.

زندگی سیاه گوش های کانادایی به شدت به خرگوش های برفی بستگی دارد و وقتی تعداد این خرگوش ها کم شود تعداد سیاه گوش ها نیز کاهش می یابد.
منبع: زیست بوم
برچسب ها: سیاه گوش ، کانادایی
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین عناوین