کد خبر: ۲۲۱۳۸
تعداد نظرات: 1 نظر
تاریخ انتشار: ۰۵ آذر ۱۳۹۲ - ۰۸:۵۱
چند سال پیش همراه گروهی از محیط بانان برای بررسی وضعیت تتمه میش مرغ استان کردستان در نقاط مختلف استان کردستان به گشت وبرسی می پرداختیم. در حین پیاده روی در منطقه ای حد فاصل شهرستان سقز و بوکان لاشه ای نظرم را جلب کرد. جلو رفتم دیدم لاشه متعلق به یک راس گاو است ...
علی اکبر عامری فر
زیست بوم/ علی اکبر عامری فر*: چند سال پیش همراه گروهی از محیط بانان برای بررسی وضعیت تتمه میش مرغ استان کردستان در نقاط مختلف استان کردستان  به گشت وبرسی می پرداختیم. در  حین پیاده روی در منطقه ای حد فاصل شهرستان سقز و بوکان  لاشه ای نظرم را جلب کرد. جلو  رفتم  دیدم لاشه متعلق به یک راس گاو است که مدتها پیش (حداقل یک ماه قبل) تلف ودر تپه ماهورهای منطقه رها گردیده بود. آنچه مایه تعجب  گردید سالم ودست نخورده بودن لاشه طی مدت حضور آن در این منطقه بود به نظر می رسید تنها تجزیه کننده ها روی آن کار کرده بودند  و لاشه کاملا" سالم خشک گردیده بود.


بیاد دارم یکی دو دهه پیش  درمناطق مختلف استان اگر لاشه ای زمین می افتاد دهها دال  معمولی و حتی سیاه بر سر آن فرود می آمدند ودر ظرف چند ساعت تنها استخوانی از لاشه باقی می گذاشتند  که استخوان ها را هم روباه ها وشغال ها با خود می بردند.
دال ها حتی به کرکس ها  وگرگ ها هم مجال نزدیک شدن نمی دادند. اما اکنون چه شده است که لاشه ای این چنین بر زمین می افتد ودریغ از یک قطعه لاشخور که بر آن نوکی بزند . واقعا" ما انسانها چه بلایی بر سر طبیعت آورده ایم!
بسیاری از ما کم وبیش از گسسته شدن چرخه های زیستی مطلع  هستیم ولی هیچگاه فکر نمی کردم عمق فاجعه در این حد باشد؟!

* کارشناس محیط زیست
منبع: زیست بوم
مطالب مرتبط
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی:۱
انتشار یافته: ۱
محمد امین حق بیدار
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۹:۳۲ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۵
0
0
سلام جناب عامری فر
متاسفانه عمق فاجعه از این هم بدتر شده.
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین عناوین